beret w praniu, nie wiem czy wyschnie…

Universe – miałem kiedyś dziewczyne, ktora mnie prawie rzucila przez tez zespół. Prawie, bo predzej wyrzucilem ich kasete. Komisyjnie zniszcozna.

Zoo – pamiętam i mam nawet chyba kasetę.

Franek Kimono – no to jest klasyka!!! Ostatnio będąc za oceanem, specjalnie nagrałem plyte do auta z Frankiem. Jadąc przez pustynne tereny stany nevada, Franek byl idealny! Cale auto śpiewało…!!!

2+1 Wielki maly człowiek – to utwór, kiedy słucham zawsze mi ciary przechodziły, i przechodzą wciąż. On kojarzy mi sie z ćwiczeniami z chemii, 5 bądź 6 klasa podstawówki, kiedy mająć na parapecie wode z solą próbując hodować kryształki soli na nitce… I wtedy pojawił sie w radio ten utwór… Kryształki popękały od tych wspaniałych bitów… i refren, i znowu dreszcz… brrr

KApitan Nemo – nawet mam beret… taki jak On… (oczywiscie pisze to po 3 sekundach od zabrzmienia piosenki – znaczy sie znam te numery) Bogdan Rulez!!! Mial swietne teledyski – takie jak by pan od swiatel sie nacpał…

tego nie znam….hmmm… (minela minuta i gadanie Roberta) aa znam juz… to jest… Ostrowska i… lombard!!! wiedzialem!!!, zgadlem. Znaczy bez Ostrowskiej…

Klincz tez pamietam… ale ten utwor nie jest najlepszy… nie wpadl mi w ucho… Ryśka Kniata znałem osobiście, kulega od piwka mojego taty… Chodzilsmy na piwko na łęgi dębińskie…

zaopiekuj się mną… tia…

Banku nie znam…

Ciechowski? nie… tego tez nie znam… Roxa?

o to znam…wawele z latawcem…? yess…tak…dobry jestem…

MAlarzy pamiętam, ale nie lubiłem…

ahoy, dobry podcascik… ale wiecej przytulańców…

Azyl P – a gdzie mała Megi? Będzie w II czesci?

Adra – Dzięki za przeczytanie opisu do odcinka i za piękne wpasowanie się w moją prośbę. Za disco też nie przepadam a wybrałem takie utworki, bo tego się słuchało. Sam przechodziłem muzyczne metamorfozy zanim dojrzałem do art-rocka, którego obecnie słucham. Myślę, że każdy wrażliwy na muzykę przechodzi podobne etapy i co ciekawe dzieje się tak cały czas a więc nie poprzestaje się na ulubionych wykonawcach, ale jest się otwartym na różne nowości… Może jutro nagram kolejną część. Przez kilka ostatnich dni sąsiad maltretował mnie jakimś remontem…

Naprawdę udany odcinek, podejrzewałem że nie będę znał większości utworów, ale nie było najgorzej. Franek Kimono to dla mnie klasa gość, zresztą już Ci o tym wspominałem.

Natomiast co do tamtych lat – to bardzo lubię ten klimat, chociaż wydawałoby się właśnie, że niektóre zespoły, teledyski, ubiór wykonawców trącą kiczem – to właśnie cały w tym smak. Czekam na kolejną dawkę grania

Squara – zaczerwieniłem się. Dzięki Maćku! Miło, że pomysł trafił w gusta. Oczywiście wiele zespołów można by zaprezentować… hmmm, czy będzie TSA? Nie mam na liście, bo skupiłem się na tych mniej popularnych zespołach.

Góral – ano tak, czasy „zaboru ruskiego” także miło wspominam i pewnie także dlatego samego powodu, co ta babcinka. No bo kto chciałby mieć kartki na paliwo, czy stacje benzynowe czynne do 15-tej w niedzielę? Kiedyś na taką właśnie (czyli zamkniętą) trafiliśmy podczas powrotu z wypadu pod namiot a w bakach już echo huczało! Co zrobiliśmy? Rozbiliśmy nasze namioty na jakimś polu, nikogo nie pytając o zgodę, doczekaliśmy kolejnego dnia, kupiliśmy trzy albo sześć litrów paliwa (zgodnie kuponem) i w drogę…
Mimo, że wszystkiego brakowało zarówno w sklepach, jak i w domach, to jednak nigdy nie brakowało nam, jak to napisałeś „pełnych serc”. Potrafiliśmy cieszyć się z drobiazgów a muzyka była prawdziwa a nie komputerowa. Chodzi o to, że „niemuzyk” nie miał szans na nagranie płyty.
Temat Marka Bilińskiego poruszyli w odcinku poświęconym J.M.Jarre-owi bracia Retro z Retro Radia: http://retroradiopodcast.blogspot.com/2008/10/odcunek-10-poczuj-oxygene.html
No a że nie wszystkie utworki znałeś? Pewnie dlatego, że na tym mniej znanych się skupiłem i pominąłem te wielkie przeboje…

Ayka – Mam wielkie kłopoty do zapamiętywania dat oraz nazw czy imion. Za to świetną mam pamięć „obrazową” i „muzyczną”. Zawsze zapamiętam usłyszane dźwięki, czy treść rozmowy i będę potrafił umiejscowić to wydarzenie w czasie i miejscu, no ale to nie na temat.
Zauważyłem pewną taką naszą narodową charakterystyczną cechę: otóż wstydzimy się naszej prywatności. Szkoda, bo poza granicami kraju już wielokrotnie zauważyłem brak takich zahamowań i związanych z nimi ograniczeń. Tu, jak widać do tej pory jedynie Łukasz podzielił się z nami swoim wiekiem, dzięki czemu jestem w stanie spróbować sobie wyobrazić czasy w jakich dorastał i potem przeanalizować jaka muzyka towarzyszyła mu w dzieciństwie. No ale każdy ma prawo do prywatności i to szanuję.
A swoją drogą to zastanów się, czy chcesz być przeciętną? Czy chcesz być: „jak każdy”? „Nikt nie napisał, to ja też nie”. Tacy ludzie giną w tłumie. Gdybym ja w taki sposób postępował, to nie było by Próby Mikrofonu. Teraz nieco nieskromnie napiszę, że ludzie nie przeciętni tworzą cokolwiek, czy to artyści, czy po prostu odważni. Sam siebie za artystę nie uważam a więc robię coś z odwagi i chęci podzielenia się czymś z innymi…

Daniel – No właśnie. Tamta muzyka ma w sobie duszę. Dlaczego tak jest? Wiele czynników. Zarówno czasy, polityka, brak wolności, jak i brzmienie o czym wspomniałeś.
Oj tak, solówki i ogólnie brzmienie gitar Lady Pank to majstersztyk. Wydaje mi się, że instrumenty są podobne a nawet lepsze teraz niż kiedyś, natomiast moim zdaniem istotne są wszelkie efekty, filtry, studia itd. Kiedyś nagrywało się na tzw: analogach a więc bez sterylnie czystego źródła dźwięku. Teraz wszystko jest bardzo idealne i przez to właśnie sztuczne. Jak dobrze się wsłuchać w starsze zespoły to można czasem wychwycić delikatne trzaski od miejsc łączenia się taśmy magnetofonowej użytej w analogowej kamerze pogłosowej a więc takim magnetofonie z kilkoma głowicami, gdzie taśma była zapętlona… Co do innych zespołów, to zapraszam na kolejną część… jeszcze nie nagraną, ale będzie tam o kolesiu z identycznymi inicjałami jak Twój ojciec

Łukasz – No w końcu jeden, który czyta opis do odcinka i się do niego odnosi. Dzięki! No właśnie to chciałem wiedzieć. Jak już wcześniej wspomniałem, nie skupiłem się na tych znanych zespołach, ale wyszukałem te mniej znane. Każdy, kto słucha dobrej polskiej muzyki, dobrze zna Lombard, Perfect, Maanam, Kombi czy Lady Pank.
W kolejnym odcinku dalsza porcja tych bardziej zapomnianych utworków, choć będzie nieco bardziej rockowo…

W przeciwieństwie do Górala ja poznaję jakieś 80% kawałków wyszukanych przez Roberta (jejciu, jaką ty masz pamięć!, zazdroszczę), zapewne jest to spowodowane…. wiekiem, ale się nie przyznam, skoro inni tego też nie zrobili

Czekam na następny odcinek

Wyszedł Ci mega zajebiście zarąbisty w kaszę wyczesany odcinek! Jeden z tych, których nie słucha się tylko raz! U mnie już leży na dysku w folderze specjalnym i na pewno będę do niego wracał..

Nie mogę się już doczekać drugiej części, mam nadzieję że to już wkrótce.

A będzie.. TSA! TSA!! TSA!!! ?!

Zresztą Robert mówił „daj Maćkowi, niech się wpisze”

Ale posłucham dopiero rano w drodze do pracy