A odnośnie Słowackiego Raju, to celowo wybrałem takie fotki, by pokazać te najbardziej ekstremalne miejsca.
Jak już sama zauważyłaś zdolni jesteśmy do o wiele większych wyzwań, niż na pierwszy rzut oka się wydaje. Strach ma wielkie oczy, jak mawiają, za to wspomnienia będą do końca życia
Kilka lat temu i mnie załapała burza w Tatrach, na Łomnickim Szczycie. I to w dodatku kiedy byłem na zewnątrz – już tego nie powtórzę. Człowiek „ostrzeliwany” piorunami w odgromniki, z ogromnymi zmianami ciśnień w ciągu wyładowań czuje się jakby zaraz miał przestać istnieć…

Ale ad rem: Piękne widoki są w tym Słowackim Raju. Chciałabym tam pojechać zwłaszcza że już daawno nie byłam w górach. Jak zobaczyłam zdjęcia, to w pierwszym momencie pomyślałam „ale niebezpiecznie”. Po chwili jednak wspomniałam, jak harcerką będąc biegałam po niezabezpieczonych drabinkach w Tatrach podczad burzy (nagle się rozpętała, jak dopiero zaczynałyśmy schodzić). To była dopiero adrenalina;)

Góral – Nie tylko dobrze słucha się Podnośnika, ale i czyta się bardzo dobrze o Twoich przygodach. Może opowiadałbyś choćby krótkie historie w Podnośniku? Pleaseeee!
Z takim kompanem to chyba można by konie kraść

FILIPIE FILIPIE nie drap sie po ….

Co to zmieniles ksywe czy to nowy pseudonim?

Widac , miedzy innymi, ze byles pod Monte Casino i przywiozles sobie Maca, choc moze w innym kolorze

pozdrowienia przesyla Goral.

Moze chronologicznie bedzie:

Strona podkast.pl jaka jest kazdy widzi. Tworcy zrobili cos dla siebie , nie dla potencjalnych sluchaczy. Przestalem ja odwiedzac- strata czasu. Jako ze jest go malo, lepiej go nie tracic na taka lipe, jesli juz to pod nia mozna sobie usiasc najlepiej w slowackich klimatach, z piwkiem na trawce, piekna dziewczyna przy boku….
Czy w Slowacji bylem? W czasach rozpadu Czechoslowacji wielkorotnie bujalem sie po czeskich klimatch, dwa razy nawet byly to rowerowe, kilkudniowe wycieczki, bardzo ciekawe, na kolarzowkach, z placakami rzecz jasna na plecach, malo bylo w kieszeni, masa wspomnien. Zatrzymywalismy sie wieczorowa pora w wiejskich klimatach, schodzilismy z asfaltowej drogi gdzies w jakies chaszcze czy pole i rozbijalismy namiot. W nocy zimno jak cholera, ubieralismy wszystko na siebie, ale ile mozna bylo zabrac rzeczy do malego plecaka, wiezionego na plecach? Moglbym sie rozpisac w temacie…

ps. niezle fotki, jako fotoamator wiem ,ze fotografie przyrody nie sa najlatwiejsze do zrobienia
pamietam jak w dawnych czasach kolega kupil sobie w komisie za 6 milionow bardzo droga uzywana japonska lustrzanke, oczywiscie na film, cyknal jedna rolke i dal sobie spokoj- myslal ze dobry sprzet rownac sie bedzie dobrym zdjeciom

podobnie w podkastingu, ciekaw jestem kto ma najdrozszy sprzet i czy to przeklada sie na jakosc? NIE MYSLE, wiec zaczne… bo to ma przyszlosc. Tymczasem. Czekam na kolejny odcinek

A co do Slowackeigo i tego jego ..ekhm…raju, to ja wole Mickiewicza i jego sonety… Od biedy moze byc Krzysztof Kamil BAczynski…

A co dpodcastu i drabinek, to prędzej bym sie z Dzonem razem wykąpal, niz wlazl na te drabinki… brrrrrrr

Arek – mam świadomość, że ostatnie odcinki robię „po łebkach” i potem jak sobie ich odsłuchuję, to zastanawiam się dlaczego nie powiedziałem tego, czy tamtego.
Cieszę się, że potrafię zachęcić do wycieczek, podróży i odwiedzin różnych miejsc – to taka moja mini misja. Chciałbym jednak sprostować jedną rzecz. Jest takie miejsce do którego odwiedzin nie zachęcę i o którym nie mam dobrego zdania. Tym miejscem jest Warszawa. Bywałem tam naprawdę wielokrotnie przez wiele lat. Znam zakamarki kilku dzielnic. Wiem, że historia poukrywała wiele ciekawych miejsc, ale jako miasto, po którego zwiedzaniu miałoby się odczuwać zadowolenie, to niestety nic z tego – Warszawa męczy i tyle. Zarówno miejsca jak i ludzie – zgiełk, brud, popłoch, komercja, brak zrozumienia, zarozumialstwo, zadufanie w sobie itd… eeeh. Polecam Słowacki Raj!

Papa – jedyne jezioro na Słowacji, jakie widziałem to to przy Lipstowskim Mikulaszu o ciekawej nazwie: „Liptowska Mara”. Ty pewnie byłeś nad Wielką Domaszą, który to zbiornik wodny jest sztucznym zalewem, podobnie jak i jezioro Orawskie. Co by nie było – ponoć piękne tereny. Jako, że wokół Bydgoszczy mamy sporo akwenów wodnych, to raczej poszukiwałem innych atrakcji. Mimo wszystko polecam Papo wybrać się kiedyś do Słowackiego Raju – tam są szlaki dla każdego – a już te najmniej męczące oferują nam niesamowite widoki.

Skwarrr – No proszę! Czyli przynajmniej wiesz o czym mówię. Co do auta, to raczej jako dodatkowe miejsca widokowe na panoramę Tatr, które to są dość odległe od szlaków Słowackiego Raju. Oczywiście zupełnie zapomniałem o najlepszym piwie na świecie, jakim jest Staropramen!!! Mimo, że to piwo czeskie a nie słowackie, to zdecydowanie jest godne polecenia dla smakoszy piw tradycyjnych (lager).
Faktycznie nie ma nic lepszego, niż schłodzony, świeżutki browarek… jeden na szlaku a drugi … i kolejne w jakiejś lokalnej knajpce z muzyką a’la disco polo po Pepiczkowemu

Zenon – No Filipie, ups… Zenonie, raczej nie będę się bawił w weterynarza, czy też w schronisko dla zwierząt, ale coś mi się wydaje, że pewien chory kundel gdzieś zacznie krążyć.